Geniaal verhaal van Willem Jan Otten over voortleven na je dood
Het verhaal van Willem Jan Otten over 'Een man van horen zeggen' (die dood is, maar voortleeft) roept herinneringen wakker aan eigen doden. Geniaal. Het roept verlangen wakker; zou het echt zo zijn dat als ik me 'mijn' doden herinner dat ze zich op dat moment bewust worden van hun eigen geleefde leven en heel even beseffen geliefd te zijn geweest? Minder dan in 2009 (toen ik een essay van Otten las over dit onderwerp) troost me die gedachte. 'Mijn' doden gun ik meer dan dat. Ik gun ze een eeuwig leven in de nabijheid van God.









Laatste reacties