Jongen van 15 wordt mishandeld door zijn vader. Vreselijk... Het begint zo sluipend en Frank projecteert de schuld daarvan vervolgens zo vreselijk op zichzelf! Waar het boek in eerste instantie surrealistisch begint - misschien juist vanwege de sluipende mishandeling - komt Van Ranst je met dit boek steeds dichter op de huid. Afgezien van de vloeken - erg spijtig en ook onnodig! - is dit boek een absolute aanrader.
Lody van de Kamp schreef met Alleen een stylistisch niet volmaakt verhaal, maar de kracht van het verhaal zelf doet je deze onvolkomenheden vergeten. Ik wist het al: lijden vernietigt levensvreugde. En ik dacht: dat valt te overwinnen door je slachtofferrol op te geven. Maar nee: mis. Zo gemakkelijk is het allemaal niet.
Xnoizz Flevo Festival 2010 in een paar woorden: herrie, ruimte, vrijheid, smaak, kwaliteit en vooral heel veel diepe vreugde en dito relatie met God, zon, strand en vriendschap; zoiets!
Het verhaal 'De Golem' van Elie Wiesel is een verhaal over lijden en verlossing dat eens niet vanuit het perspectief van de vervolgers, maar vanuit de lijdenden wordt verteld. De Golem komt stom, maar trouw op voor hen en daarmee werd een verhaal geschapen dat Elie Wiesel prachtig en authentiek hervertelt.
Met het optreden van The Violet Burning in Hellevoetsluis sloten ze een prachtige week in Nederland af die begon met twee optredens in de nacht van vrijdag op zaterdag (prachtige uitvoering!) en op zaterdag overdag (acoustische solo van Michael Pritzl) tijdens XNoizz Flevo Festival 2010. Vooral het optreden in Hellevoetsluis was fabulous, omdat 'n band tijdens een eigen concert natuurlijk veel uitgebreider uit de verf kan komen dan tijdens een festival. Wanneer komen ze weer in Nederland? Ik zie uit naar de 3 CD's die oktober/november uitkomen met 31 nieuwe tracks!
Domogala maakte een documentaire over de twintigers van vandaag. Wat daarin vooral opvalt is dat ze zoveel wilden; dat ze droomden over alles; en dat ze dat vandaag ook allemaal moeten doen. Domogola heeft prachtig in beeld gebracht welke ellende dat met zich meebrengt. Niet grappig; wel boeiend en ook verdrietig.
Vreemdgaan maakt meer kapot dan je lief is. Langzaam wordt het plot opgebouwd tot een gewelddadig einde. Tussendoor speelt een romance tussen zoon en meisje.
Asaf vergelijkt zich in Psalm 73 met de goddelozen en hun voorspoed treft hem in vergelijking tot zijn eigen lijden. Maar is dat nou wel juist?
Sándor Márai hoort thuis in een rij met vertellers die breed en diep uitwaaieren over tijd en thema. Met zijn boek Gloed, dat ik vorige week las, bevestigt hij dat beeld; hij versterkt het zelfs. Jammer dat hij niet meer mee heeft gemaakt dat zijn werk eind 20ste eeuw werd ontdekt als behorend tot de beste Europese literatuur. Narratief vertelt hij kleine verhalen die impact hebben. Wanneer staat er weer eens een christelijke verteller op die diep en breed genoeg vertelt om weer verlangen naar God wakker te maken; bij mij en mijn tijdgenoten?
Ontvang deze blog in je mailbox
Laatste reacties