De grote wereld volgens A. den Doolaard - In augustus 2021 las ik het boek 'Kleine mensen in de grote wereld' van A. den Doolaard.
A. den Doolaard – Kleine mensen in de grote wereld

Voor de oorlog

De grote wereld, die A. den Doolaard beschrijft in zijn boek ‘Kleine mensen in de grote wereld’ (dat ik afgelopen zomer las in Oostenrijk), liet me maar weer eens zien dat ik eigenlijk geen idee heb over de periode van vlak na de oorlog. Ik vermoedde vaag dat het allemaal niet OK was, maar dat het zo erg was…

Den Doolaard

Afgezien van wat je ervan leert is het (nog steeds) een page turner. Want Den Doolaard kan vertellen (dat wist ik al dankzij zijn boeken ‘Wampie’ (https://www.lelij.com/2009/09/a-den-doolaard/) en ‘Londen en de zaak Van ’t Sant’ (https://www.lelij.com/2009/06/a-den-doolaard-2/), maar dit boek steekt daar nog een keer met kop en schouders bovenuit.

Frankrijk

Het boek bestaat uit 3 verhalen. Het eerste verhaal gaat over de armoede van de arbeiders in Frankrijk van na de oorlog. Het communisme, laat Den Doolaard zien, tierde niet voor niets welig in Frankrijk. Maar het loste allemaal niets op; dat communisme. En het christendom trouwens ook niet, want in het verhaal ontrolt zich een moeizame relatie tussen een arbeider en een priester die zich ontwikkelt zoals dat in de film ‘The Mission‘ van Roland Joffé ook gebeurde: het eindigt hopeloos.

Duitsland

Het tweede verhaal gaat over een journalist die naar Duitsland reist. De armoede raakt hem, maar helpen kan hij niet. Mensen gingen in die periode in dat land dood van de armoede en niemand die er echt iets aan kon doen. Natuurlijk waren er de vrijwilligers, maar hun hulp was als een druppel op een gloeiende plaat.

Amerika

Dan maar naar Amerika; waar het toch goed zou moeten gaan? Maar ook daar sluimert onder de welvaart een diepe onvrede en voor idealisme lijkt geen plaats.

Leerzaam en aangrijpend

Al met al geeft Den Doolaard daarmee een nogal cynische kijk op zijn tijd. De twijfel aan God die door het boek heen sijpelt klinkt als de voorbode van lieden als Wolkers en ’t Hart; typisch jaren vijftig. Maar de dilemma’s die hij schetst zijn tijdloos en herkenbaar.

En niet onbelangrijk: wat kan die man schrijven zeg!

Dit bericht werd op 6 oktober 2021 geschreven door Karel J. van der Lelij
Onderwerpen: , , , , , , , , , , ,
Categorieën: Boeken

In de week van 14 t/m 18 februari had ik mij verplaatst naar een plek in Duitsland en genoot ik een week lang vanuit mijn huiskamer van een prachtig uitzicht. Toch wandelde ik midden in die week op een mooie zonnige dag naar een plek waar het uitzicht nog mooier bleek te zijn:

Uitzicht vanaf de Bummkopf in de buurt van Feriëndorf 'Mont Royal'

Na afloop van de wandeling vertrouwde ik het volgende toe aan het digitale papier.

Het fysieke geluk is vandaag verdwenen. Toch is m’n lichaam uitgeput en m’n geluk is ernstig verdiept. Vandaag wandelde ik met de zon in mijn rug en gezicht vanaf ‘Feriendorf Mont Royal’ (waar ik een weekje in retrâite ben) via Heisser Stein, Reil, langs Pünderlich  via Briedel, Zell (am Mosel), Bummkopf, Enkirch en Starkenburg naar Traben-Trarbach, vandaar met de trein naar Kövenig en dan nog eens 2,2 km omhoog naar Mont Royal; eindelijk thuis. Ik kan je zeggen: dan is 32 km veel! En van rozigheid val ik nu bijna in slaap. Heerlijk!

Lees verder »

Dit bericht werd op 27 februari 2011 geschreven door Karel J. van der Lelij
Onderwerpen: , , , ,
Categorieën: Sport, Vakantie

In de week van 14 t/m 18 februari had ik mij verplaatst naar een plek in Duitsland en genoot ik een week lang vanuit mijn huiskamer van het volgende uitzicht:

Uitzicht vanuit mijn huisje in Feriendorf 'Mont Royal'

Op dinsdag vertrouwde ik het volgende toe aan het digitale papier.

Ik wist nooit beter dan dat geluk een geestelijke aangelegenheid was. En ik geloof ook niet dat het goed is, als je geluk in je lichaam voelt. Misschien voel ik ook wel niets, maar is het veeleer het missen van iets; de spanning in m’n lijf is even weg van terug geweest. Zoiets moet het zijn.

Toch voelt het weldadig aan om even weg te zijn. Het leven komt hier in Kröv tot rust. Ik heb de gordijnen nog even open gehouden, zit daardoor te kijk als in een etalage, maar kijk zelf in een zwart gat, waarop ik de herinneringen van die dag projecteer. De rijnaak vaart opnieuw voorbij en doet er weer een half uur over om uit beeld te verdwijnen. Ik probeer mijn verrekijker scherp te krijgen op de voorsteven van het schip. Ik speur naar een naam; naar een betekenis. Misschien heeft God me vandaag nog iets te zeggen? Maar nee; de naam van het schip komt niet in beeld; niet dus. De bomen staan kaal of groen zichzelf te zijn en in het zwarte gat bewegen zich dan toch eindelijk wat lichtjes; opnieuw een rijnaak die in het donker met een gespiegeld lichtje voorbij vaart; een trein die zijn licht werpt over het water en de witte en rode mieren die aan gene zijde van de Moezel voorbij kruipen en een dorp binnen rijden. Het leven lijkt hier stil te staan, maar gaat toch zijn gang. En ik kijk toe; bedenkend.

Lees verder »

Dit bericht werd op 20 februari 2011 geschreven door Karel J. van der Lelij
Onderwerpen: , , , ,
Categorieën: Column, Vakantie

https://lelij.com leeft op WordPress , het thema Adventure van Eric Schwarz en Mailchimp

https://lelij.com – Een blog van Karel J. van der Lelij

Altijd kritisch en betrokken