Voor het vak ‘Praktische Theologie’ kreeg ik de volgende opdracht:

Ga naar de website van het Sociaal en Cultureel Planbureau www.scp.nl. Tik in de zoekmachine het woord ‘meerkeuzemaatschappij’ in en download de publicatie van Breedveld en Van den Broek (2003), De meerkeuzemaatschappij, Facetten van de temporele organisatie van verplichtingen en voorzieningen (Den Haag, Sociaal en Cultureel Planbureau). Lees de inleiding en de conclusie en formuleer wat religie in zo’n samenleving kan betekenen. Verantwoord uw betoog mede aan de hand van dit bestudeerde hoofdstuk (max. 1.000 woorden).

Larry Kent Graham - Care of Persons, Care of Worlds, A Psychosystems Approach to Pastoral Care and CounselingNaar aanleiding daarvan schreef ik uit de losse pols een eerste versie (die ik hieronder integraal heb overgenomen. Voor de ‘wetenschappelijk’ geïnteresseerde lezers heb ik de uiteindelijke uitwerking voor deze opdracht (met dezelfde pointe, maar veel beter afgebakend volgens de regels van het vak) in PDF attached. Deze tweede versie ligt nu ter beoordeling bij de docent.

Maar hieronder dus een eerste – meer uit het hart geschreven – versie van de uitwerking voor deze opdracht.

Ook religie is een keuze geworden en spreekt niet meer vanzelf. Daar waar religie voorheen opium voor het volk kon zijn (elke samenleving had zijn dominante religie; De kerk in Nederland heeft zich wat dat betreft nog tot in de jaren vijftig volkskerk kunnen noemen en ze heeft zich nog veel langer gedragen alsof dat nog steeds zo was) kan men zijn identiteit tegenwoordig ook op andere plekken in de samenleving opbouwen; ontlenen aan bezit of aan wat men doet. Hoewel de kerk nog steeds pretendeert zingever bij uitstek te zijn, hebben auto, huis, werk en doe-het-zelf-religie die rol voor veel mensen al langer geleden overgenomen. Als gevolg daarvan (van de kerk ben je niet afhankelijk meer voor je eigen identiteit) is de kerk als machtscentrum naar de rand van de samenleving verdrongen. We bepalen zelf wel of en waarin we ons door de kerk laten gezeggen; als we er al voor hebben gekozen om daarvan lid te zijn (ik beperk me bewust tot de kerk als representant van religie, omdat ik die van binnenuit ken). Sociale controle en machtsgebruik zijn er nog steeds binnen de kerk en steken op de meest onverwachte momenten de kop op, maar we bepalen zelf wel of en wat we ons daarvan aantrekken.

Lees verder »

Dit bericht werd op 24 september 2014 geschreven door Karel J. van der Lelij
Onderwerpen: , , , , ,
Categorieën: Boeken, Column, Film

Domogala - Alles wat we wildenWat moeten we toch een hoop; voor elkaar, maar vooral van onszelf.

Van Henri Nouwen hoorde/zag ik op aanreiken van een vriend twee jaar geleden een prachtige preek rondom de nogal relevante vraag aan wie of wat je je identiteit ontleent. Nouwen wijst erop dat velen – tot wie hij tot zijn spijt zelf ook maar al te vaak behoort – hun identiteit ontlenen aan wat zij hebben, aan wat zij doen en aan wat andere mensen daarvan vinden. Jezus – vertelt Nouwen – ontleende zijn identiteit niet daaraan, maar aan de relatie met zijn Vader en aan wat die van hem verwachtte.

Vanavond moest ik aan die preek terugdenken. Op aanreiken van twee collega’s zag ik vanavond de documentaire Alles wat we wilden van Sarah Mathilde Domogala (vorige week bij de VPRO uitgezonden). Wat zijn onze verwachtingen toch hoog gespannen…. Aan het begin van de documentaire wordt Mike Mills geciteerd: “All We ever wanted was everything“. Tegenwoordig hebben dromen geen grenzen meer en lijken de keuze- en realisatiemogelijkheden onbeperkt. Maar langzamerhand komen ook de twintigers er achter dat ze in zichzelf de grenzen vinden van hun bestaan; de mogelijkheden zijn niet oneindig. Maar dat voelt alsof je een grote kubus in een prachtige bol stopt: dat past niet! Paniek, angst, slapeloosheid en uiteindelijk de anti-depressiva kanaliseren dat. Maar terecht beseft één van die bijna-dertigers – Emiel (29) – dat die pillen niet het echte probleem oplossen. Misschien heeft Niki (28) dat nog wel het beste door. Ik verwacht zoveel van mezelf… Ja, deze documentaire is inderdaad de moeite waard om eens te bekijken. Wat een ellende en wat een pijn als gevolg van die identiteitscrisis: ben ik wel wie ik wil zijn? Bereik ik wel de kern van mijn bestaan, als ik doe wat ik doe, omdat anderen en ikzelf dat van mij verwachten? Vragen van alle tijden zou ik zeggen…

Lees verder »

Dit bericht werd op 17 augustus 2010 geschreven door Karel J. van der Lelij
Onderwerpen: , , ,
Categorieën: Film

https://lelij.com leeft op WordPress , het thema Adventure van Eric Schwarz en Mailchimp

https://lelij.com – Een blog van Karel J. van der Lelij

Altijd kritisch en betrokken