In de week van 14 t/m 18 februari had ik mij verplaatst naar een plek in Duitsland en genoot ik een week lang vanuit mijn huiskamer van een prachtig uitzicht. Toch wandelde ik midden in die week op een mooie zonnige dag naar een plek waar het uitzicht nog mooier bleek te zijn:

Uitzicht vanaf de Bummkopf in de buurt van Feriëndorf 'Mont Royal'

Na afloop van de wandeling vertrouwde ik het volgende toe aan het digitale papier.

Het fysieke geluk is vandaag verdwenen. Toch is m’n lichaam uitgeput en m’n geluk is ernstig verdiept. Vandaag wandelde ik met de zon in mijn rug en gezicht vanaf ‘Feriendorf Mont Royal’ (waar ik een weekje in retrâite ben) via Heisser Stein, Reil, langs Pünderlich  via Briedel, Zell (am Mosel), Bummkopf, Enkirch en Starkenburg naar Traben-Trarbach, vandaar met de trein naar Kövenig en dan nog eens 2,2 km omhoog naar Mont Royal; eindelijk thuis. Ik kan je zeggen: dan is 32 km veel! En van rozigheid val ik nu bijna in slaap. Heerlijk!

Lees verder »

Dit bericht werd op 27 februari 2011 geschreven door Karel J. van der Lelij
Onderwerpen: , , , ,
Categorieën: Sport, Vakantie

De onbedorven sneeuw net buiten DierenSneeuwblik op oneindig

Woensdag  1 december 2010 wandelde ik van Station Dieren via Laag-Soeren naar Brummen (voor de gegevens over deze wandeling, zie de pagina van eropuit.nl over deze wandeltocht).

De sneeuw lag er al twee dagen, maar weinig mensen waren me die dagen voorgegaan; soms maar 2 of 3. Ik dacht eindelijk prachtige foto’s te kunnen maken, maar ik kwam niet verder dan 5 of 6. Toen verdween het waarschuwingsbatterijtje op mijn LCD en ging het beeld op zwart. Een volgende keer ook gewoon de reserve-accu meenemen? Handig (not)! Nu moet ik het met de herinneringen doen die ik in mijn geheugen heb opgeslagen, maar de USB-interface op dat geheugen is nog steeds niet uitgevonden. Je zult het dus moeten doen met mijn onderstaande herinneringen.

Begin november waren de bomen nog zwaar bebladerd, maar zoals je ziet: ontbladering grijpt snel om zich heen. In combinatie met vers gevallen sneeuw geeft dat natuurlijk prachtige beelden, waar ik heerlijk van heb genoten.

Lees verder »

Amersfoort - De ladderMaandag was ik een dag vrij en wandelde ik langs Armando’s ladder; een Trouw Natuurtocht. De bewuste ladder staat langs de A28; net buiten de drukte van de stad; in de nabijheid van de drukte die zich naar de drukte van die stad voorthaast. En toch maakt dit monument temidden van al die drukte indruk. Je staat er even bij stil. Je laat het verhaal in Trouw nog even de revu passeren en je voelt dat de oneindige ladder ruimte geeft aan je gedachten en gevoelens; ruimte die ze in Kamp Amersfoort nodig hadden om te kunnen ontsnappen aan de indruk die wachttorens en prikkeldraad op hen maakten. Armando heeft die druk alleen maar van buitenaf kunnen ervaren. Als tiener liep hij erlangs, want hij woonde in de buurt. Maar na ‘De Ladder’ onder de snelweg rechts stond ik dan ineens middenin het voormalige Kamp Amersfoort of eigenlijk wat daarvan over is; een paar honderd meter het bos in en ingeklemd tussen een golfbaan en een dierenasiel (ik zal de associaties die dat bij me bovenriep voor me houden deze keer).

De avond ervoor had ik mijn gedachten in een blog de vrije loop gelaten over de risico’s die we in Nederland lopen met Geert Wilders en zijn club; gedacht vanuit de lessen van de geschiedenis. Hier stond ik middenin die geschiedenis. Ik liep linksom in de richting van de begraafplaats. Van het lijkenhuisje was weinig meer over. De teksten waren sprekend, maar beelden zijn nu eenmaal sterker dan woorden en die beelden miste ik. Dat veranderde toen ik via een trap vanaf de begraafplaats in een diepe kom afdaalde en oog in oog stond met ‘De stenen man’ van Frits Sieger (overlevende uit Kamp Amersfoort; de echte titel is veelzeggend ‘Gevangene voor het vuurpeloton’). Met die stenen man sta je oog in oog met een mens in zijn laatste seconden. De ene vuist gebald om wilskracht uit te beelden; de andere hand open gespreid om van wanhoop te getuigen. Vanaf ‘de stenen man’ wandelde ik de schietbaan af en keek ik af en toe nog achterom. De schietbaan was uitgegraven door gevangenen en werd gebruikt voor schietoefeningen; ook om gevangenen te fusilleren. Zullen ze dat vanaf een afstand van 350 meter hebben gedaan; om te oefenen? Of zullen ze de gevangenen in de ogen hebben gezien? Kortom: hoewel het bezoekerscentrum op maandag gesloten was, heb ik daar best wat tijd doorgebracht; om het allemaal op me in te laten werken; om na te denken over de lessen die deze geschiedenis ons leert. Hebben we er eigenlijk wel van geleerd in Nederland? Of vergeten we het langzamerhand allemaal, zakt het weg en beginnen we weer van voren af aan?

Lees verder »

Dit bericht werd op 26 oktober 2010 geschreven door Karel J. van der Lelij
Onderwerpen: , , ,
Categorieën: Boeken, Muziek, Sport

Wandeling - VijfherenlandenPoëzie is vaak mooier dan de werkelijkheid ooit kan zijn, maar in het geval van de routebeschrijving in Trouw bij de wandeling die ik gisteren aflegde kwam het verhaal (“Een eeuw geleden zal het er hier nauwelijks anders uit hebben gezien“) toch aardig overeen met wat mijn ogen zagen. Zo moet het geweest zijn vroeger… Daarvoor moest ik wel de passerende (vracht)auto’s wegdenken, maar het loonde: inderdaad zeg.

Het regende. Veel rust heb ik mezelf tijdens deze wandeling van krap 30 km dus niet gegund. Je gaat niet even op een bankje, een hek of zomaar op straat zitten. Ondanks de regencape zijn je kleren toch vochtig geworden en een moment van rust wordt afgestraft met een koude rilling die vanuit je botten naar je huid lijkt op te borrelen. Geen aanrader dus. Gisteren moest ik dat gebrek aan rust bekopen met een forse dip in m’n conditie (het eindje fietsen naar m’n werk duurde toch langer dan normaal :-)) en na een periode van stilzitten was het toch echt moeilijker op gang komen dan ik normaal gewend ben. Heel even dacht ik toen: zo moet het zijn, als je ouder wordt…

Lees verder »

WierickerouteIk loop niet elke dag dwars door het groene hart, maar net als de vorige keer in 1995 maakte de ongerepte kruising tussen natuur en cultuur diepe indruk op me. In 1995 liep ik net iets anders. Ik volgde toen de route op een kaartje dat ik kocht op het NS-station van Bodegraven. Maar nog steeds loop je over het gras van een dijk langs de Wiericke en passeer je alleen op de terugweg een paar kleine dorpjes. Zeker op de heenweg (ik startte bij de Wiericke Schans en liep tegen de klok in) zie je geen kerk of flat in de wijde omtrek. Wel loop je sporadisch langs een boerderij en moet je onder een voor Nederland onvermijdelijke snelweg door of over het spoor. Met name het stukje van de route dat langs de Reeuwijkse Plassen loopt, vind ik bijzonder indrukwekkend en wist ik me nog van toen te herinneren. Als ik daar een stukje grond zou kunnen kopen…

Lees verder »

Dit bericht werd op 25 oktober 2009 geschreven door Karel J. van der Lelij
Onderwerpen: , , , , , ,
Categorieën: Sport

Cees Nooteboom - 's Nachts komen de vossenWandelend van Bergen op Zoom naar Nispen (met een snifje België; voor mijn bespreking van deze tocht zie onderaan het artikel in Trouw) las ik op een bank met uitzicht op het rijke leven van een golfbaan het eerste verhaal uit deze bundel. De eerste spetters regen vielen naar beneden, maar voor een goed verhaal blijf je nog even zitten. Ik herkende de melancholieke stijl van een eerder boek van Nooteboom (‘Allerzielen’) en het las als een trein.

Op pagina 18 legde ik een ezelsoortje. Een vriendschap (of liefde, zoals in het verhaal van Nooteboom) kan zomaar verwateren. Je houdt het een paar jaar vol om brieven te schrijven en dan ineens… Zij schrijft niet meer of jij doet het niet meer en de liefde is over en voorbij. Zonde. Vaak wijd je er nog een gedachte aan; van spijt of met een vleugje schuldgevoel; maar onvoldoende om er iets mee te doen.

Gek is dat eigenlijk. Dat zo’n gevoel zo universeel is dat iemand daar een verhaal aan wijdt. Ik ben benieuwd naar de andere verhalen…

Dit bericht werd op 24 maart 2009 geschreven door Karel J. van der Lelij
Onderwerpen: ,
Categorieën: Boeken, Sport

https://lelij.com leeft op WordPress , het thema Adventure van Eric Schwarz en Mailchimp

https://lelij.com – Een blog van Karel J. van der Lelij

Altijd kritisch en betrokken