Parker J. Palmer - Let Your Life SpeakLet Your Life Speak, Listening for the Voice of Vocation‘ is nou niet de titel waar ik normaal gesproken meteen voor val. Maar toen een vriendin wat langer aandrong heb ik dit boek van Parker J. Palmer toch maar besteld; en ondertussen gelezen. En ik moet toegeven: het ging dieper dan de titel me deed vermoeden.

Palmer noemt ergens in zijn boek Henry Nouwen als zijn leermeester en vriend en laat ik eerlijk zijn: als vriend van Nouwen heb je bij mij een streepje voor. In heel veel verschillende toonaarden hield Nouwen niet op te herhalen dat het er in zijn leven armoedig aan toeging, als hij zijn identiteit en welbevinden af liet hangen van wat hij had, van wat hij deed of van wat (hij dacht dat) andere mensen daarvan vonden. Veel minder uitgewerkt is dat eigenlijk ook de kern van de boodschap van Palmer: laat je niet leiden door wat je moet, maar door wat je vocation/roeping is. Het is niet belangrijk of je bent of niet bent, maar van wie je bent, zegt hij zelfs. Minder uitdrukkelijk dan bij Nouwen zet hij daarmee een christelijk stempel op zijn verhaal.

Dat zou niet-christenen af kunnen schrikken, maar dat zou zonde zijn. Want zoals gezegd: het typisch christelijke komt slechts zijdelings aan de orde en ik denk dat zijn boodschap voor iedereen van belang kan zijn; in ieder geval voor hen die – christelijk of niet – veel van zichzelf moeten en altijd maar het gevoel hebben dat ze op hun tenen lopen. Dat hoeft niet, is de simpele boodschap van Palmer. En hoewel het er bij ons wat minder Amerikaans aan toe gaat dan in The Midwest of America itself kunnen we veel leren van de kritiek van Palmer op vooruitgangsgeloof, altijd maar de beste moeten zijn en leven met faalangst; deep down, maar niet minder ernstig en soms fataal voor de vervulling van een diep verlangen dat we allemaal hebben: om heel te zijn; om onszelf te kunnen zijn zonder restricties.

Lees verder »

Dit bericht werd op 13 augustus 2012 geschreven door Karel J. van der Lelij
Onderwerpen: , ,
Categorieën: Boeken

Wandeling - VijfherenlandenPoëzie is vaak mooier dan de werkelijkheid ooit kan zijn, maar in het geval van de routebeschrijving in Trouw bij de wandeling die ik gisteren aflegde kwam het verhaal (“Een eeuw geleden zal het er hier nauwelijks anders uit hebben gezien“) toch aardig overeen met wat mijn ogen zagen. Zo moet het geweest zijn vroeger… Daarvoor moest ik wel de passerende (vracht)auto’s wegdenken, maar het loonde: inderdaad zeg.

Het regende. Veel rust heb ik mezelf tijdens deze wandeling van krap 30 km dus niet gegund. Je gaat niet even op een bankje, een hek of zomaar op straat zitten. Ondanks de regencape zijn je kleren toch vochtig geworden en een moment van rust wordt afgestraft met een koude rilling die vanuit je botten naar je huid lijkt op te borrelen. Geen aanrader dus. Gisteren moest ik dat gebrek aan rust bekopen met een forse dip in m’n conditie (het eindje fietsen naar m’n werk duurde toch langer dan normaal :-)) en na een periode van stilzitten was het toch echt moeilijker op gang komen dan ik normaal gewend ben. Heel even dacht ik toen: zo moet het zijn, als je ouder wordt…

Lees verder »

https://lelij.com leeft op WordPress , het thema Adventure van Eric Schwarz en Mailchimp

https://lelij.com – Een blog van Karel J. van der Lelij

Altijd kritisch en betrokken