Wm Paul Young - The ShackEerder besprak ik op deze plek het boek The Shack (en een reactie daarop). Ik was enthousiast over dit boek en dat ben ik nog steeds. Maar ondertussen had ik de nodige ezelsoren in het boek gelegd die ik niet verloren wil laten gaan (of waarop ik wil reageren, omdat ik er tijdens het lezen mijn vragen bij had). Af en toe blader ik terug in zo’n be-ezelsoor-d boek om terug te halen wat ik toen ook alweer voelde en dacht. In deze blog een terugblik op één van m’n ezelsoren in dit boek.

Mack spreekt een aantal keren – in een droom of werkelijk? – met Jezus. In de passage op pagina 142 (hoofdstuk 10) bevraagt Jezus hem op zijn toekomst. ‘Mack, do you realize that your imagination of the future, which is almost always dictated by fear of some kind, rarely, if ever, pictures me there with you?’

Mack’s reactie op die vraag vind ik herkenbaar: ‘It was true… God was always absent’. Want ook voor mij geldt dat mijn beeld van de toekomst te vaak wordt beïnvloed door angst en als ik de krant er ’s morgens op nasla (met Trouw heb ik dan nog niet eens de slechtste krant; integendeel) kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat we allemaal wel een beetje met dat virus zijn besmet. Het CNN-virus (of is het toch Mexicaanse griep) en een wereldwijde crisis zijn er voorbeelden van. Jammer dat AIDS niet in dat rijtje thuishoort. Daar hoeven wij immers niet bang voor te zijn (ver van míjn bed), omdat wij wel en zij geen medicijnen hebben? Voor een griep die wellicht nooit uit zal breken geven we 300 miljoen uit omdat we er bang voor zijn. Stel je nu eens voor dat we uit liefde datzelfde bedrag uit zouden geven aan de bestrijding van AIDS in Zuid-Afrika… Over een jaar weten we of we daar heel veel slechter van geworden zouden zijn.

Lees verder »

Dit bericht werd op 25 juni 2009 geschreven door Karel J. van der Lelij
Onderwerpen: , , , , , ,
Categorieën: Boeken

Wm Paul Young - The ShackJa, eindelijk weer eens een boekbespreking van een boek dat ik gelezen heb en graag aan zou willen raden; in de (z)Waarheidsvriend nog wel… Maar nee. H. Veldhuizen (in: Waarheidsvriend 2009-16 (23 april 2009)) vindt het niks: “De uitnodiging [Nederlandse vertaling van ‘The Shack’] is een roman die ik met stijgende afkeer las”. Nou, dat is in ieder geval helder. Meneer Veldhuizen, hebben wij het wel over hetzelfde boek? Of ligt het misschien aan de slechte vertaling van het origineel? Welnee! Voor meneer Veldhuizen past het boek niet bij zijn eigen dogmatiek en hopla: afschrijven die hap….

Meneer Veldhuizen, bent u dan niet in staat om uw dogmatiek eens naast u neer te leggen en open te luisteren naar wat een ander u te vertellen heeft? Beseft u niet dat het hier gaat om een roman? Blijkbaar niet, want: “Waar is in dit boek de ernst van het eeuwige oordeel en verlorenheid, zoals Jezus daarvan sprak…”. Alsof dat het enige is geweest dat mijn Heer en Heiland heeft gezegd. Gelukkig niet, zeg…. En nog zo’n vooroordeel (in de Waarheidsvriend erger ik me daar vaker aan): “Het boek staat in de context van veel ondogmatische Amerikaans-evangelische lectuur, dat momenteel ook in ons land de markt overspoelt”. Nou, nou. En dan de afsluiting: “Dit boek is een misser” (gelukkig: niet met uitroepteken). Meneer Veldhuizen, u schrijft de mooie boodschap van het boek wel erg gemakkelijk van u af.

Lees verder »

Dit bericht werd op 24 april 2009 geschreven door Karel J. van der Lelij
Onderwerpen: , , , , , , ,
Categorieën: Boeken

Wm Paul Young - The ShackLaat ik maar met de deur in huis vallen: ik ben onder de indruk van dit boek. Hoewel de uitwerking af en toe te wensen overlaat (en soms te opvallend een betoog in een verhaal wordt), is het idee schitterend. Het verhaal begint met een briefje van God (hù?). Maar al heel snel zit je in een alledaags verhaal over een vader die er met z’n kinderen een weekend op uittrekt. Iets te sterk voel je dat dat niet goed af zal lopen, maar als het mis gaat…. Killing. Vanaf dat moment past je natuurlijke reactie bij de loop van het boek: afgrijselijk! Dat wens je je ergste vijand nog niet toe.

En in die situatie van ‘Great Sadness’ krijgt Mack z’n briefje van God. Als het briefje van een ander zou komen, zou je het als een sick joke af kunnen schrijven. Wie zou hem willen kwetsen? Of is ‘Papa’ dan toch God? Hij besluit om op de uitnodiging in te gaan en vertrekt alleen naar de plek waar hij God dan inderdaad ontmoet. Vanaf dat moment verwordt het boek in eerste instantie tot een theologische uiteenzetting in dialogen. Dat komt pas weer goed in de tweede helft van het boek als verhaal en theologie weer natuurlijk door elkaar heen gaan lopen (een prachtig voorbeeld daarvan vind ik de ontmoeting met zijn vader). En door het hele boek heen kon ik een glimlach af en toe niet onderdrukken (bijvoorbeeld als hij gewoontegetrouw zijn ogen sluit en zijn handen vouwt om te bidden voor het eten en Papa, Jezus en Soraya hem gniffelend onderbreken).

Lees verder »

Dit bericht werd op 9 april 2009 geschreven door Karel J. van der Lelij
Onderwerpen: , ,
Categorieën: Boeken

https://lelij.com leeft op WordPress , het thema Adventure van Eric Schwarz en Mailchimp

https://lelij.com – Een blog van Karel J. van der Lelij

Altijd kritisch en betrokken