Lody van de Kamp - Dagboek van een verdoofd rabbijnThuis eten we ondertussen een jaar vegetarisch. Die keuze maakten we bijna van de ene op de andere dag. Hoewel daar theologisch gezien misschien het nodige op valt af te dingen, is wat mij betreft (te)veel vlees voor het lijf wat Prediker over veel lezen zegt: dat mat het lichaam af. Dat (te)veel vlees ongezond is voor het lijf was overigens niet de enige reden dat we op vleesloos overstapten thuis. Het gezonde argument werd versterkt door de lezing van ‘Dieren eten‘ van Jonathan Safran Foer (waar ik eerder een blog over schreef). Niet alleen vlak voor hun dood, maar ook bij leven laten wij de dieren die wij eten onnodig lijden, is de stelling van Foer. Hoewel die stellingname natuurlijk niet onomstreden is, heeft dat mijn kijk op dieren eten ernstig ter discussie gesteld.

Vlak na ons besluit om op vleesloos over te stappen volgde een politieke discussie, waarbij ik me – mede naar aanleiding van het boek van Foer – bijzonder onprettig voelde. Ik vond de stellingname van de Partij voor de Dieren in het debat over het ritueel – in hun woorden: onverdoofd – slachten nogal hypocriet en selectief en schreef ze daarover zelfs een mail; zo verontwaardigd voelde ik me over zoveel onrecht. Ik vond het o zo gemakkelijk om – een graantje meepikkend van het angstige sentiment dat werd/wordt gecultiveerd door de PVV – een minderheid aan te wijzen en hen aan te spreken op gedrag dat afwijkt van de norm van de meerderheid. En een woordvoerder van de PvdD reageerde door dat te bevestigen: als het niet lukt om bio-industrie en industriële slacht aan te pakken, laten we het dan tenminste proberen met een verbod op onverdoofd ritueel slachten. Want onderschat niet, vulde de woordvoerder aan, dat het hier toevallig wel om in totaal 2.000.000 dieren per jaar gaat (met de slag om de arm dat niet eens bekend is, hoeveel het er precies zijn).

Lees verder »

Dit bericht werd op 4 juni 2012 geschreven door Karel J. van der Lelij
Onderwerpen: ,
Categorieën: Boeken

Lody van de Kamp - AlleenErna staat er alleen voor nadat haar vader, moeder en broertje Eddy (en al die anderen) in de kampen zijn omgekomen. Ze staat er alleen voor, als een ex-NSB-er haar bespuugt en haar toevoegt dat de Duitsers zeker zijn vergeten om haar te vergassen. Ik kan me onmogelijk inleven in wat er dan met je gebeurt, maar dat het ook voor Erna (en al die anderen) niet te bevatten is geweest, dat kan ik me goed voorstellen. Dat heeft van de Kamp in ieder geval wel voor elkaar gekregen.

Lody van de Kamp is geen sterke schrijver, maar hij vertelt een goed verhaal. Het toen-en-toen ergerde me te veel. En de soms er wel erg dik opgelegde flashbacks waren storend, maar een andere keer waren ze zo herkenbaar en daarbij bijzonder confronterend.

Het patroon van het verhaal is niet nieuw. Ook Elie Wiesel situeerde zijn hoofdpersoon in De nacht in Auschwitz (Erna komt via Auschwitz in Bergen Belsen terecht) en in De dageraad in Israël (met in zijn verhaal de onmogelijke opdracht om een Engelse majoor dood te schieten). Erna vertrekt na het incident (in 1948) ook naar Israël en wordt daar geconfronteerd met de leugens en misdaden van een aantal zionisten. Die vermoordden mensen (vaak palestijnen van de lokale bevolking) en probeerden de immigrerende joden te ont-religie-seren (door bijvoorbeeld de kinderen vlak na de geboorte bij hun moeder weg te halen (hier lees je naar een ijzingwekkende climax toe door de vergelijking met het kamp, waar ook een kind geboren werd). Hoewel ze na die ervaringen op zoek gaat naar haar traditioneel Joodse wortels duurt het lang voor ze door een bruiloft weer in het chassidische jodendom belandt. Ze begrijpt het allemaal maar moeizaam (leefde haar vader nog maar…) en durft eigenlijk geen relaties meer aan te gaan; sterker nog: Erna lijkt daarvoor te worden gestraft; elke keer opnieuw.

Lees verder »

Dit bericht werd op 16 september 2010 geschreven door Karel J. van der Lelij
Onderwerpen: , , , , , , , , ,
Categorieën: Boeken

https://lelij.com leeft op WordPress , het thema Adventure van Eric Schwarz en Mailchimp

https://lelij.com – Een blog van Karel J. van der Lelij

Altijd kritisch en betrokken