Vanavond onderweg naar huis fietste ik door een druilerige regen en mijmerde ik na over m’n blogje van gisterenavond over het nummer ‘Everybody Knows’ van Leonard Cohen. Vanwaar toch die schroom? Geluk is toch gewoon geluk. Maar – bedacht ik me op die fiets vanavond – wat als geluk gewoon wordt? Zal dat het zijn? Wat is geluk, als het gewoon geworden is?

En dan te bedenken dat ik begon over geluk voor ik vertelde over een (oud?)oorlogsgebied dat ik met eigen ogen had gezien! Geluk en oorlog; hoe kreeg ik het in één blog – in bijna één ademtocht – in vredesnaam voor elkaar? Hoe kun je gelukkig zijn, als alle hoop verdwenen lijkt? Zal het dan toch boze schijn zijn; leef ik dan toch (gelukkig) in de hoop dat Jezus elders een woning voor me heeft bereid?

Everybody knows? Everybody should know! Hier – niet alleen in Bosnië – lijkt het soms zo uitzichtloos. Kenden ze het maar; het geluk dat elders te vinden is en dat je soms zomaar overkomt. Zou het de situatie veranderen? Ik durf het niet te garanderen, maar als je nergens begint…

“Hoop is ons enige alternatief” las ik vorige week onderweg naar Kroatië/Bosnië in het vliegtuig bij Geert Mak (in Nagekomen flessenpost). En nog steeds valt angsthazerig (vooral politiek) Nederland en masse over hem heen. Blijkbaar weet nog steeds niet iedereen het.

Maar laat ik erover stoppen; over die politiek.  Geloof, hoop en liefde (is dat soms het geluk?)…. Ik zou het iedereen zo gunnen!

Ondertussen heb ik Leonard Cohen opnieuw opgezet. En geluk blijft geluk. Wordt het dan nooit gewoon?

Dit bericht werd op 31 maart 2010 geschreven door Karel J. van der Lelij
Onderwerpen: ,
Categorieën: Persoonlijk

Ik ken Leonard Cohen nog niet zo heel lang. Van naam kende ik hem al langer, maar zijn diepe, warme stem had mijn hart nog niet bereikt. Nu wel en dat bracht de eerste keer zo’n ontroering teweeg dat ik nu nog een zekere schroom moet overwinnen voor ik weer durf te luisteren. De diepe warmte in de stem herkende ik van Johnny Cash, maar Cohen is toch van een andere orde. De melancholie van Cohen veroorzaakt bij mij een vorm van geluk, waarvan ik nauwelijks durf te hopen dat ik die bij het herluisteren van Cohen opnieuw zal ervaren.

Na een schokkende dag in Bosnië (later daarover meer) waren we afgelopen vrijdagavond teruggekeerd in Kroatië (Split) en durfde ik het aan. Na het klassieke Hallelujah passeerde ook ‘Everybody knows’ en dat vond ik zo passen bij wat ik die dag had gezien, dat ik ter plekke besloot om thuis de tekst eens grondiger te bestuderen. Hieronder mijn (vrije) vertaling van het lied (op bijvoorbeeld http://www.youtube.com/watch?v=rBQYWCw8n_k kun je meeluisteren en de tekst in het Engels volgen):

Lees verder »

Dit bericht werd op 31 maart 2010 geschreven door Karel J. van der Lelij
Onderwerpen: , , , ,
Categorieën: Muziek

https://lelij.com leeft op WordPress , het thema Adventure van Eric Schwarz en Mailchimp

https://lelij.com – Een blog van Karel J. van der Lelij

Altijd kritisch en betrokken