Jonathan Safran Foer - Extreem luid & ongelooflijk dichtbijStephen Daldry - Extremely Loud, Incredibly CloseJonathan Safran Foer (ja, inderdaad: die van Dieren eten) schreef in 2005 het boek ‘Extreem luid en ongelooflijk dichtbij‘, maar ik las het niet direct nadat het in Nederland uitkwam. Ik genoot er destijds wel enorm van. Ik vond het een prachtig boek, waarin Foer op onnavolgbare wijze met taal speelt (later herkende ik dat bijvoorbeeld bij Do van Ranst nog wel, maar verder is zijn taalgebruik bij mijn weten echt uniek), maar waarin hij ook echt de diepte ingaat. Jaren later weet ik me de ontroering, maar ook vertedering nog te herinneren die ik voelde toen ik las over de avonturen van Oskar Schell en over de laatste momenten van zijn vader in het WTC die hij door een antwoordapparaat nog steeds als herinnering met zich meedroeg. Verder weet ik me het verhaal van zijn opa te herinneren die de vuurstorm in Dresden aan het einde van de Tweede Wereldoorlog meemaakte. En tenslotte bleef me de man bij (zijn vader?) die vanaf de zoveelste verdieping naar beneden sprong en hoe je door snel te bladeren die man zag vallen (afhankelijk van de richting van het bladeren omhoog of omlaag). Als ik het af en toe nog eens over Foer en over ‘Extreem luid en ongelooflijk dichtbij‘ heb, dan heb ik het over één van de beste boeken die ik ooit las.

Dat durf ik niet te zeggen van de film ‘Extremely Loud – Incredibly Close‘ van Stephen Daldry, maar met spelers als Tom Hanks (de vader van Oskar), Sandra Bullock (zijn moeder), Thomas Horn (Oskar) en vooral Max von Sydow (de huurder die zijn opa (b)lijkt te zijn) blijft de film ontroerend en komisch dicht in de buurt van het boek zonder melodramatisch te worden. Het ene moment pinkte ik een traan weg en even later lachte ik dwars door m’n tranen heen opnieuw de tranen in m’n ogen.

Lees verder »

Dit bericht werd op 11 juni 2012 geschreven door Karel J. van der Lelij
Onderwerpen: , , , , , , ,
Categorieën: Boeken, Film

Jonathan Safran Foer - Dieren etenJonathan Safran Foer gelooft ergens in: dat we dieren levenslang martelen en vernietigen voordat we ze eten en dat we daarmee onszelf de das omdoen. Ik kende Foer van zijn ‘Extreem luid & ongelooflijk nabij‘; indrukwekkende fictie. En ik wist – en was gewaarschuwd – dat hij met zijn ‘Dieren etenlife changing non-fictie had geschreven. Zonder Foer kun je een Partij voor de Dieren nog negeren en je ogen sluiten voor wat er ook in Nederland gebeurt. Maar na Foer sluipt een beetje sympathie voor de PvdD in je wereldbeeld binnen en maak je een keuze: eet ik dieren of doe ik het niet?

Ik zei het al: ik was gewaarschuwd. En het was een bewuste keuze om juist nu Foer te lezen. Bij TU Delft was ik in een gezondheidsprogramma ingestapt, waarin de negatieve effecten van vlees op mijn gezondheid breed werden uitgemeten. En ik besloot daar iets mee te willen. Maar om van de ene op de andere dag over te stappen en een fundamenteel levenspatroon te doorbreken kon ik wel wat steun gebruiken en ik besloot om dan eindelijk toch maar eens het boek van Foer te kopen en het te lezen.

Lees verder »

Dit bericht werd op 8 april 2011 geschreven door Karel J. van der Lelij
Onderwerpen: , , , , , , ,
Categorieën: Boeken

Roland Suso Richter - DresdenVoor het eerst op Hyves gepubliceerd op 29 november 2007
(tot 23 december 10 x bekeken)

Langzaamaan durven ze het in Duitsland steeds meer aan om na te denken over het verleden van WOII. Eerst waren het voorzichtigaan de kleindochter van Himmler of de kleindochten van een onbelangrijke speler in het moordcomplot (rondom von Staufenberg) op Hitler. Maar langzamerhand ontstaan er ook films over dat verleden die in Duitsland zijn gemaakt. Eerst was er Der Untergang. Nu (2006) is er ook Dresden. Het viel me de laatste jaren al op dat Dresden een symbool in wording was. Want Rotterdam was 1. En Londen was 2. Maar Dresden loog er natuurlijk ook niet om. Ergens in de film ‘Fateless’ (waaraan Imre Kertész zelf ook een bijdrage leverde) zitten de oud-bewoners van het concentratiekamp Zeits op de puinhopen van Dresden. Daar is werkelijk niets van overgebleven. De een doet daar triomfantelijk over, maar een ander durft toch te betwijfelen of dat nou wel nodig was. Dresden komt ook als belangrijke verhaallijn terug in het verhaal van Jonathan Safran Foer (Extreem luid en ongelooflijk dichtbij; een van de betere boeken die ik ooit las). En nu is er in Duitsland dan een hele film over gemaakt.

Lees verder »

Dit bericht werd op 23 december 2007 geschreven door Karel J. van der Lelij
Onderwerpen: , , , , , ,
Categorieën: Film

https://lelij.com leeft op WordPress , het thema Adventure van Eric Schwarz en Mailchimp

https://lelij.com – Een blog van Karel J. van der Lelij

Altijd kritisch en betrokken