Roland Suso Richter - DresdenVoor het eerst op Hyves gepubliceerd op 29 november 2007
(tot 23 december 10 x bekeken)

Langzaamaan durven ze het in Duitsland steeds meer aan om na te denken over het verleden van WOII. Eerst waren het voorzichtigaan de kleindochter van Himmler of de kleindochten van een onbelangrijke speler in het moordcomplot (rondom von Staufenberg) op Hitler. Maar langzamerhand ontstaan er ook films over dat verleden die in Duitsland zijn gemaakt. Eerst was er Der Untergang. Nu (2006) is er ook Dresden. Het viel me de laatste jaren al op dat Dresden een symbool in wording was. Want Rotterdam was 1. En Londen was 2. Maar Dresden loog er natuurlijk ook niet om. Ergens in de film ‘Fateless’ (waaraan Imre Kertész zelf ook een bijdrage leverde) zitten de oud-bewoners van het concentratiekamp Zeits op de puinhopen van Dresden. Daar is werkelijk niets van overgebleven. De een doet daar triomfantelijk over, maar een ander durft toch te betwijfelen of dat nou wel nodig was. Dresden komt ook als belangrijke verhaallijn terug in het verhaal van Jonathan Safran Foer (Extreem luid en ongelooflijk dichtbij; een van de betere boeken die ik ooit las). En nu is er in Duitsland dan een hele film over gemaakt.

Lees verder »

Dit bericht werd op 23 december 2007 geschreven door Karel J. van der Lelij
Onderwerpen: , , , , , ,
Categorieën: Film

Günter Grass - De rokken van de uiVoor het eerst op Hyves gepubliceerd op 22 oktober 2007
(tot 23 december 10 x bekeken)

Het blijft een bijzonder genre: de autobiografische roman. En deze keer las ik die roman (van Günter Grass) natuurlijk niet onbevooroordeeld. Want in de krant en in verschillende tijdschriften was er uitgebreid aandacht aan besteed. En als klap op de vuurpijl lag daar ineens ook nog een boekje van Antoine Verbij in de schappen: “Bij de rokken van de ui”.

Het was dus even wennen. Voorheen las ik de autobiografische romans van Elie Wiesel (“All Rivers Run to the Sea…”; het tweede deel “…And the Sea is Never Full” heb ik wel gekocht, maar nog niet gelezen) en Bob Dylan (Kronieken). Als je al fan bent, pak je na lezing van zo’n autobiografische roman nog weer eens een ander werk van Wiesel of leer je dankzij het boek van Dylan weer op een andere manier luisteren naar nog onbekende muziek. Maar om nou te zeggen dat de roman van Wiesel interessante materie oplevert? Welnee. Eigenlijk zijn het heel irritante boeken om te lezen. Je voelt je een voyeur in een leven, waar je eigenlijk niets te maken hebt. En toch….. Je gaat er opnieuw van lezen (of luisteren).

Lees verder »

Dit bericht werd op 23 december 2007 geschreven door Karel J. van der Lelij
Onderwerpen: , , , , , , ,
Categorieën: Boeken

https://lelij.com leeft op WordPress , het thema Adventure van Eric Schwarz en Mailchimp

https://lelij.com – Een blog van Karel J. van der Lelij

Altijd kritisch en betrokken