Wladyslaw Szpilman - De pianistVoor het eerst op Hyves gepubliceerd op 3 december 2007

(tot 23 december 10 x bekeken)

Kort na de oorlog schreef Szpilman – één van de weinige overlevenden uit het ghetto van Warschau – op wat hij had meegemaakt. Als je echt tot je door laat dringen wat deze man heeft meegemaakt, dan vergaat je de lach die je vanwege de humor van sommige fragmenten niet kunt onderdrukken. Het brengt Polen in beeld die collaboreerden en anti-semiteerden (het vooroordeel dat we allemaal van Polen kennen), maar andere Polen hebben Szpilman uiteindelijk door de oorlog heen geholpen. In Nederland was het al gevaarlijk om Joden te verbergen; in Polen was dat nog gevaarlijker, want de Duitsers werden – hoe oostelijker ze onderdrukten – steeds minder subtiel. Aan het einde van de oorlog is niet alleen het ghetto vernietigd en met de grond gelijk gemaakt (dat verhaal kennen we), maar is heel Warschau ontruimd en in brand gestoken. Als bijna enige blijft Szpilman achter in een stad die verder ontruimd is en waar geen eten meer te vinden is. En dan blijkt hij juist in het huis te zitten dat de Duitsers hebben aangewezen als hun laatste hoofdkwartier in Duitsland. Telkens opnieuw lijkt zijn laatste uur geslagen (honger, kogels van Duitse zijde, maar uiteindelijk ook van Poolse zijde, verraad, etc.). Maar telkens opnieuw lijkt er een wonder te gebeuren dat hem op de been houdt.

Lees verder »

Dit bericht werd op 23 december 2007 geschreven door Karel J. van der Lelij
Onderwerpen: , , , ,
Categorieën: Film

https://lelij.com leeft op WordPress , het thema Adventure van Eric Schwarz en Mailchimp

https://lelij.com – Een blog van Karel J. van der Lelij

Altijd kritisch en betrokken