A.F.Th. van der Heijden - De ochtendgaveA.F.Th. is mijn held

Ik heb het vaker gezegd: A.F.Th. is een begenadigd schrijver, maar stelt toch vaker teleur dan ik graag zou willen; nu opnieuw met ‘De ochtendgave’.

Na Schervengericht was ik al definitief fan geworden van Van der Heijden. Het verhaal “De eenzaamste twintig minuten uit de geschiedenis van de mensheid” dat zich middenin dat boek ontspint is intens en meeslepend verteld. Die intensiteit versterkt het toch al geniale verhaal dat A.F.Th. vertelt over Roman Polanski wiens vriendin in de jaren ’60 werd vermoord.

Na 2012 – toen ik het verhaal over dit boek schreef – is er wel iets veranderd. Na 2012 schreef Van der Heijden nog zo’n intens, maar hopeloos verhaal: Tonio; naar aanleiding van de dood van zijn eigen zoon. Dat boek verpletterde me om zoveel uitzichtloos verdriet. En het beangstigde me: zou A.F.Th. dan nooit meer iets schrijven; zoals hij in ‘Tonio’ telkens herhaalde?

Maar gelukkig: eerst verscheen hij na jaren van verbeten en verdronken verdriet bij ‘College Tour‘ en kort daarna verscheen De Helleveeg. Ik vond het – lees ik nu terug in m’n blog – een goed boek; herkenbaar en daardoor aangrijpend. Ik hoopte op meer en op weer zoiets als ‘Schervengericht‘.

Met ‘De ochtendgave’ schrijft hij echter opnieuw middelmatig

Met ‘De Ochtendgave‘ is A.F.Th. echter teruggekeerd naar het niveau van Drijfzand koloniseren of De liefdesbaby. Voor de eerste helft van het boek heeft hij het ‘Erotisch woordenboek‘ van Hans Heesterman opengeslagen en er een verhaaltje omheen gebrouwen; afschuwelijk banaal en platvloers. Daarna ontspint zich een verhaal dat gaat over het door Fransen bezette Nijmegen van 1672 – 1674. In dat deel van het boek werd het toch nog een klein beetje interessant en las ik het boek zelfs met genoegen uit. Maar al met al zou ik ‘m – als ik dit geweten had – lekker in de winkel hebben laten liggen.

A.F.Th., ik blijf je volgen, maar alsjeblieft: schrijf weer iets moois; iets van waarde; een monument waar we in Nederland niet meer omheen kunnen!

Dit bericht werd op 3 mei 2016 geschreven door Karel J. van der Lelij
Onderwerpen: , , , , , ,
Categorieën: Boeken
A.F.Th. van der Heijden - De helleveeg

A.F.Th. van der Heijden – De helleveeg

Laat ik het eerst maar eenvoudig houden: ik ben blij dat A.F.Th. van der Heijden zijn ‘pen’ weer heeft opgepakt. Want wat je ook van de verhalen van A.F.Th. mag vinden – en ik vind er best iets van, zie mijn blogs over bijv. Schervengericht en De liefdesbaby – heeft hij wat mij betreft dingen aan de wereld toevertrouwd die er op z’n zachtst gezegd en figuurlijk bedoeld best mogen zijn.

De Helleveeg’ behoort wat mij betreft niet tot het beste wat hij ooit geschreven heeft; maar ja, als je zo goed schrijft als hij… Daarmee heb ik dus nog steeds niets gezegd; eigenlijk. En dat is maar goed ook, want zoals A.F.Th. schrijft, zo kan niemand dat. Het verhaal staat dichtbij een werkelijkheid die ik herken. Tante Tiny is vervuld van wrok. En zoals dat gaat in zo’n geval moet iemand de schuld krijgen van de ellende die haar leven zo ernstig heeft verzuurd.

Haar neefje (ja, ja, de Albert Egberts uit de eerdere delen van ‘De tandeloze tijd’) vertelt het in geuren en kleuren. Uiterst subtiel weet hij als opgroeiend jongetje in steeds volwassener taal te verwoorden wat er met zijn tante Tiny aan de hand is. Uit de bewoordingen van de 8-jarige kun je al opmaken dat de verzuring snel heeft toegeslagen en groteske vormen heeft aangenomen. Veel later begin je te vermoeden wat de bron van al die verzuring zou kunnen zijn, maar dan heeft tante Tiny haar directe omgeving al zodanig geterroriseerd dat de honden er geen brood meer van lusten. En dat blijft maar doorgaan totdat ze amechtig op haar (zelfgekozen) sterfbed ligt.

Lees verder »

Dit bericht werd op 14 augustus 2013 geschreven door Karel J. van der Lelij
Onderwerpen: ,
Categorieën: Boeken

https://lelij.com leeft op WordPress , het thema Adventure van Eric Schwarz en Mailchimp

https://lelij.com – Een blog van Karel J. van der Lelij

Altijd kritisch en betrokken