Friedrich Nietzsche - De antichristIk las de afgelopen dagen nog weer eens ‘De antichrist‘ van Friedrich Nietzsche. Dat had ik eerder (lees ik nu terug in een artikel uit die tijd) al in 1997 gedaan (toen ik nog niet was afgestudeerd). En ik herinner me dat ik nog weer eerder een citaat uit dit boek had opgepikt en in een gekke bui had geparafraseerd. Nu lees ik opnieuw: “Overtuigingen zijn gevangenissen“. Destijds had ik er op een A4-tje aan toegevoegd (en dat in mijn kleine keukentje opgehangen): “En zelfs die overtuiging is een gevangenis“.

Nu is dat opnieuw eigenlijk het enige dat ik ervan kan maken; genuanceerder weliswaar; maar toch. Eigenlijk ben ik het natuurlijk met hem eens. Elke overtuiging is in die zin een gevangenis dat ze geen ruimte laat voor andere overtuigingen en alleen ruimte biedt voor het eigen gelijk. Of, zoals Nietzsche het zegt: als je een overtuiging hebt, “wil je iets niet zien wat je ziet; wil je iets niet zo zien als je het ziet“. En in die zin heeft Nietzsche gelijk dat een overtuiging daarmee een leugen is; een gevangenis waar men zichzelf in opsluit; moedwillig.

Ondertussen kan ik me dus niet aan de indruk onttrekken dat Nietzsche zich in ‘De antichrist‘ schuldig maakt aan wat hij christenen verwijt. Via een nogal ingewikkelde constructie verwijt hij het christendom dat zij zichzelf achterbaks aan de macht heeft geholpen. Uit pure jaloezie op de macht van het neusje van de geestelijke zalm (Nietzsche doelt hier op het Romeinse Rijk) hebben ‘de priesters’ de rancune van een onderdrukte meerderheid aangewakkerd en uitgebuit en daarmee de kracht van het Romeinse Rijk op onnavolgbare wijze ondermijnd; en zichzelf daardoor onmisbaar gemaakt. Het is maar hoe je geschiedenis interpreteert.

Lees verder »

Dit bericht werd op 5 juni 2014 geschreven door Karel J. van der Lelij
Onderwerpen: ,
Categorieën: Boeken

https://lelij.com leeft op WordPress , het thema Adventure van Eric Schwarz en Mailchimp

https://lelij.com – Een blog van Karel J. van der Lelij

Altijd kritisch en betrokken