Xnoizz Flevo Festival 2012

Mensen vragen me weleens: “zo, weer de oude?”. Dan zeg ik wel eens gekscherend, maar opgelucht: “gelukkig niet!”. Stel je voor, zeg; de oude… Ik moet er soms niet aan denken. Dat zou me van de ene naar de andere overspannen periode hebben geholpen en zelfs met m’n ‘nieuwe’ ik zat ik daar in januari alweer dicht tegenaan.

Ik had er niet bij stilgestaan dat die ‘nieuwe’ ik ook consequenties zou kunnen hebben voor m’n welbevinden tijdens XNoizz Flevo Festival 2012. Hoewel ik mezelf tijdens Flevo 2011 weer redelijk in staat achtte tot werk na een overspannen periode van 9 maanden, had ik eerder dat jaar al besloten om maar eens over te slaan en XNoizz Flevo Festival in 2011 te laten voor wat het was. Daardoor miste ik tot mijn spijt grote namen als Brian “Head” Welch (die ondertussen met zijn band met prachtige muziek onder de naam ‘Love and Death’ door het leven gaat), Güngör (maar dat ontdekte ik afgelopen Flevo pas), Abandon, HB, Ponoka, Seabird en RED (en waarschijnlijk nog heel veel andere mooie muziek).

Maar terug naar mijn ‘nieuwe ik’ en mijn welbevinden tijdens XNFF2012, want dat was flink zoeken de eerste dagen. Eerder klaagde ik al dat het geluid op XNFF2010 niet al te best was. Ik merk dat ik me daar nu zelfs aan ergerde; aan die minkukels achter de knoppen van het hoofdpodium die niet eens in staat zijn om een cello zuiver in geluid om te zetten. Waarom moet het nou zo hard dat je een paar honderd meter verder bij een kampvuur nog steeds maar moeizaam een gesprek kunt voeren, terwijl het geluid ter plekke soms zo onzuiver klinkt dat het zelfs voor een beperkte audiofiel als ik (het is voor mij qua bits al snel goed genoeg) lelijk klinkt.

Zo, dat moest er (opnieuw) ff uit. Dat zegt ondertussen nog maar weinig tot niets over mijn ‘nieuwe’ ik; wel over mijn welbevinden. Het wilde maar niet lukken; om er voluit van te genieten. De start met Newworldson kwam voor mij niet van de grond. De volgende avond maakten ze dat best goed maar na hun optreden tijdens Festival316 dit voorjaar was dit toch een beetje op herhaling. Ook bij het optreden van Lights was ik verwonderd over de kwaliteit van haar optreden, maar met m’n lijf (en vooral de beweging los van alles wat mensen daarvan misschien mogen vinden) lukte het maar niet. De muziek maakte soms een eerste beweging los, maar het lukte niet om echt los te komen. Zelfs bij Andy Hunter (op donderdag- en vrijdagavond) keek ik bewonderend toe hoe mensen zich bijna zwevend over veld en strand bewogen, maar mijn springen eindigde in toch weer bezweet en vol bewondering voor al die beweging langs de kant toekijken.

Lees verder »

Dit bericht werd op 27 augustus 2012 geschreven door Karel J. van der Lelij
Onderwerpen: , , , , , , ,
Categorieën: Muziek

https://lelij.com leeft op WordPress , het thema Adventure van Eric Schwarz en Mailchimp

https://lelij.com – Een blog van Karel J. van der Lelij

Altijd kritisch en betrokken